حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ أُمِّ قَيْسٍ بِنْتِ مِحْصَنٍ، أَنَّهَا أَتَتْ بِابْنٍ لَهَا صَغِيرٍ، لَمْ يَأْكُلِ الطَّعَامَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ، فَأَجْلَسَهُ رَسُولُ اللَّهِ  فِي حِجْرِهِ، فَبَالَ عَلَى ثَوْبِهِ، فَدَعَا بِمَاءٍ فَنَضَحَهُ وَلَمْ يَغْسِلْهُ‏.‏

Umm Qais bint Mihsan erzählte: Ich brachte meinen kleinen Sohn, der noch keine feste Nahrung zu sich nahm, zum Gesandten Allahs, Allah segne ihn und gebe ihm Heil, der ihn nahm und auf seinen Schoß setzte, und das Kind urinierte auf sein Gewand. Da rief er nach Wasser und besprengte die Stelle, ohne es zu waschen.

Übersetzung: Islamische Datenbank (islamische-datenbank.de)