حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُرَّةَ، سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، قَالَ قَدِمَ مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ الْمَدِينَةَ آخِرَ قَدْمَةٍ قَدِمَهَا، فَخَطَبَنَا فَأَخْرَجَ كُبَّةً مِنْ شَعَرٍ فَقَالَ مَا كُنْتُ أُرَى أَنَّ أَحَدًا يَفْعَلُ هَذَا غَيْرَ الْيَهُودِ، وَإِنَّ النَّبِيَّ  سَمَّاهُ الزُّورَ ـ يَعْنِي الْوِصَالَ فِي الشَّعَرِ‏.‏ تَابَعَهُ غُنْدَرٌ عَنْ شُعْبَةَ‏.‏

Sa‘īd Ibn Al-Musayyab berichtete: ”Mu‘āwya Ibn Abī Sufyān hielt uns eine Rede bei seinem letzten Besuch in AlMadīna, während der er einen Haarschopf herausnahm und sagte: »Ich habe keinen gesehen, der so etwas tut, außer den Juden, und wahrlich, der Prophet, Allāhs Segen und Friede auf ihm, nannte es >die große Lüge<.« Er meinte damit die Haarperücke.“ Die Charakteristika (Manāqib)

Übersetzung: M. A. Rassoul, „Auszüge aus dem Ṣaḥīḥ Al-Buḫāryy“ (Islamische Bibliothek)